Сонейка-любоу

Таполi распускаюцца,
Вясна iдзе краснiцца,
Цянiстаю альшанкай,
Сонцу марыцца спусцiцца.

I я у вечары чакаю,
Калi  ты з явiшся iзноу,
Кветкi першыя даруе,
Мне у рукi сонейка-любоу.

Хадзi жа маё шчасце,
Цябе кветкi-падарунак,
Як жа я люблю,
Твой цеплы пацалунак!

А яшчэ той вечар тапалёвы,
I гэтае iмкненне,
Дзе вясна ляцiць,
З птушкамi над намi...

Люблю цябе!
Як сонца I вясну,
I гэтае цяпло,
Узгрэтае рукамi.
Вясна 2025


Рецензии