Шошо кече, ал салам

Шошо кече, ал салам

Акростих

Шошо кече йорган ошкылалын,
Ош садерыште шертньым шара,
Шо;го, чал мардеж к;р гай оржажым
Омыжа йымал в;д ден шерла.
Кисажат, л;;галтен укш парчаште,
Емыжа муро семым туржеш.
Чылдыртен изе;ер ший шырчажым,
Ер акаж деке модын куржеш.
Амалжат уло — шошын пайремже,
Лектына чумырген саламлаш.
Сылне тувыр ден шер, ;ппунемже —
Ал чурийжым чотрак сылнешташ.   
Лек, ош теле, лондем гочын эплын,
Адакат ит ястаре лумет,
Мамыкет тугакат кия э;ын*...
 
э;ын (тыште) — черланен

До свидания, зима

Акростих

День весенний шагает игриво,
Осыпая мимозами сад,
Старый ветер косматую гриву
В луже моет, старью сам не рад.
И синичка на ветках сирени
Даст весне первый сольный концерт,
А веселые талые речки
Начинают веселый фальцет.
Именины весны! Всё готово:
Яркий шлейф, туфли, бусы, коса.
Зря не стой ты, зима, на пороге,
И не надо смотреть искоса.
Мы зиме говорим: «До свиданья»,
А весне — «Блага созиданья!»


Рецензии