Вот и завтра наступило.
Вось і заўтра надыйшло.
Тое, што здавалась мілым,
хоць крыху,
але й не то.
Заўтра - заўтра,
ты благое.
Спадзяюся і стаю
на ўчарашнім сытым болю.
Бо і сёння заўтра п’ю.
Усяго,
ўсяго хапае.
Дык навошта ж я хацеў
набываць сабе на зграю
розных думак,
і надзей?
Лез туды, куды й не варта
лезьці з розумам сваім.
І па сэрцу не жадаў я
там бываць, дзе ўсё ж я быў.
Але заўтра наступіла…
Не,
канешне ж,
надыйшло.
Дзе мне ўзяць такія сілы,
каб працягваць даўні сон?
Ну няма ж мне супраціву!
Хто б спрачаўся б – адказаў.
Ад свабоды стынуць жылы.
Заўтра сёння ўжо!
Нажаль.
08.03.2026г
на выяве выгляд з вакна.
Вот и завтра наступило
© Copyright: Владимир Кабердин, 2026
Свидетельство о публикации №126030802440
Свидетельство о публикации №126030802440
Рецензии