Береке

Береке

Шанырактан береке кустай ушып кетти. Осы кыста аяз битпейди, жел кундерди кисайтады. Кейбир кезде жулдыздар астында жатып, коз алдынгда суреттерди корип, ойланасын.

Акпаннын сонгы тундери кара аспанга жазылып калгандай — ешкандай ангиме журекке де кирмейди. Кун шуагы да куаныш бермейди. Унсиздикте магына терезенин сыртына тонгып калган.

Кызыл терезе каланы музды ескерткишке айналдырады.
Ан туады — бир сат жаркырайды.
Жел согады.
Битпейтин кыста береке шаныракта шыныдай быт-шыт болып, жарыкка сынып кетти.

27 акпан 2026
© df


Рецензии