Жашлыкъ

ЖАШЛЫКЪ

Жашлыкъ кючюм бирде кете,
Хорлатмайын, артха келе.
Къыйын жолла бла ёр элте,
Жаратмайын аны бирле.

Аямадым мен кесими,
Халкъым ючюн деп кюрешдим.
Алдатады бирде эсим,
Игилеге мен илешдим.

Жюрегими жарсыуларын 
Къанатлыла бла ашырдым.
Ала келтире сырларын,
Мен а аланы жашырдым.

Халкълагъа хурмет этеме,
Кесими кибик сюеме.
Къууанчларына жетеме, 
Бушууларына кюеме.

Алай болуруму сюймей,
Бирле сылтау излейдиле.
Алам кемесинде жюзмей,
Ачыуланып кетедиле.

Жашлыгъым айтханны этип,
Кёп кере абындым жолда.
Бирде, тынгыламай кетип,
Кесим къалдым агъач къолда.

Керекли болгъанма жерде –
Билеклик, дагъан керекди.
Бирде, тынчлыкъ тапмай элде,
Жаным кёкге кетерикди.

Бирде чабышып айландым,
Бир тюк хайырым тийсин деп.
Адамларыма байландым,
Жанымда тенгим къалсын деп. 

Ишлерими да унутуп,
Ыразы болуп келгенме.
Сени жапсарып, къубултуп,
Мычымай алай жетгенме.

Саулугъуму да къурутуп,
Адамлагъа айланнганма.
Акъылсызлыкъгъа тутулуп,
Къолларымдан байланнганма.

Игиле сунуп, ийнанып,
Ахшылыкъ тиледим бирде.
Кесиме кибик ышанып,
Чакъырдым къонакъгъа, юйге.

Алыкъа жашса дегенле,
Кёп болдула арабызда.
Аллай сылтаула этгенле,
Къалдыламы жаныбызда?

Жашлыкъны акъылсыз иши –
Ышаннганы адамлагъа.
Аны айтыр керти киши.
Дерт тутмайма мен жаулагъа.

Байтуугъанланы Исмаил


Рецензии