Башкултай авылы егете, батырлык ордены иясе низаму

Тынычлык озакка житми безде,
Хер буынга сугыш элеге.
Безнен бала, оныклар да,
Дучар булды буген белеге.

Илге килде тагы шул чаклар,
Корал алды кулга ир-затлар.
Тыныч тормышын калдырып басты сафка –
Алар булмый илне кем саклар?

Башкултай егете Эльнар да,
Ташлап иминле доньясын,
Узе телеп китте фронтка,
Яклар очен илен, семьясын,

Дошман безнен азган, усал,
Котырына явызлыктан.
Кирек аны йогенлерге,
Нык кысып авызлыктан.

Узен телеп сугышка киту,
Бирелмидер ул жинелге.
Ил каршында утеп бурычын,
Уз олешен керте жинуге.

Жейнен матур челлесенде,
Сайраганда кошлар сахрада,
Тагы бер татар егете калды ятып,
Ул юк инде безнен арада.

Соеп-соелеп яшер чагында,
Килеп житте жиде юл чатына.
Изге жаны инде ашкына,
Кук Хаванын жиденче катына,

Яраланга иптеше сугыш кырында ятканда,
Коткарырга кирек аны беледен.
Узен кызганмыйча алгы сызыкка,
Омтыла ул тагы янеден.

Тонге ябалаклар кебек тавыш-тынсыз,
Электрон кузлер остен кузете.
Алардан юк бер саклану чара,
Очучыларсыз очкыч Хожуме йодете.

Алар аяусыз, эзли, эзерлекли корбаннарын,
Хер тишекке керерге ашкына.
Шул дроннарнын берсе тошеп,
Жите Эльнарнын башына.


Корештешен, иптешен коткарырга дип,
Хелек була канлы кореште.
Фидакарь жанлы кыю егет,
Донья куя 32 яшьте.

Эльнар узенен каХарманлыгы белен,
Кутереле батырлар дережесене.
Херби орденны тапшыралар,
Тик анын гаилесене.

Анын якты рухи истелеген,
Авылдашлар саклар кунелде.
Ул аларга абруйлы урнек,
Онытылмас исеме гомерде.

Истелекле билге авыл мектебенде –
Ул утырган парта саклана.
Анын исеме, кыюлыгы белен,
Яшь буыннар буген рухлана.

СВО эле олы сугыш тугел,
Тик канлы кореш Хаман кинея.
Чикленелген чара саналса да,
Корбаннарнын саны кубея.



Туганнары очен зур югалту,
Кичере алмаслык йорек ярасын,
Узган вакыт кына басармы сон,
Ташлар кутере алмаслык кайгысын.

Хелел жефете Лиананы шомлы хебер,
Кайгы дингезене тошерген.
Авыр хесрет, нефрет белен,
Ренжу, эрну суын эчерген.

Тормыш тынычлыгы очен кореште,
Жанын бире батыр егетлер.
Безнен арада да житерлек,
Усе, яши анын кебеклер.

Буыннарнын эле неселе озелмеген,
Улы Амир жите биш яшьке.
Туган илге, туган телге тугры булсын,
Ата – бабаларына тиндешке.


Анын деу бабасы политрук Деулет те,
Боек Ватан сугышында кан коя.
Сталинград шеХерен саклауда,
Батырларча корешеп жан куя.


Алар ил саклаучылар неселеннен,
Кабатлана шулай тарихта.
Кызганычтан буген Эльнар корбан,
СВО диген чикле орышта.

Ватан яклы данлы яучылар,
Мич башына менеп ятмаслар.
Донья тынычланмый торып,
Корештен баш тартмаслар.

Женнет туренде булсын урыны,
Кеберенде уссен чечеклер.
Йорген юлларын бизеп торсын,
Ак ятмеле шомырт, тиреклер.

Кеберене килеп туганнарын,
Дога укып чечек куярлар.
Рухын белен гене сойлешеп те,
Сине курген кебек тоярлар.

Мелик Габдрахманов  Пермь шеХере.