Уставай, мая Радзіма!
З каленяў, што табе
Усю гісторыю паставіць,
Пытаецца сусвет.
Усе ведаюць, што чыста тут,
Но толькі на паверхні.
Хто зверху правіў, толькі мог
Нас да гэтага прывесці.
Ад непавагі суседзяў,
Да мовы паміраючай,
Гісторыі хлуслівай,
Да звычаяў знікаючых.
Мы моцнымі застанемся,
Мы вылезем са смецця.
Пакуль народ стараецца,
Не згінем у гэтым свеце.
Уставай, мой родны край!
Уставай, мая Радзіма!
Бо хутка час настане —
І смецце стане пыллю.
Вставай, моя Родина
© Copyright: Матвей Дроздов, 2026
Свидетельство о публикации №126022300389
Свидетельство о публикации №126022300389
Рецензии