Лiст на фронт

Мой любы, мой ясны і светлы прамень,
Як доўга чакаю твой ліст ў цішыні.
Халоднаю ноччу змяняецца дзень,
І вестку з вайны  я малю ў вышыні.
Яна прыляціць, нібы птушка вясной,
І словы твае мне на крылах нясе.
Скажы, што жывы, што ты побач са мной,
Што сэрца тваё не астыла ў бядзе.

А я малюся кожнай зорцы ўначы,
Каб куля-злюка праляцела міма.
Ты толькі, любы мой, жыві,
Бо ты — мая надзея і мая Радзіма.

Я хустку тваю берагу, як святыню,
Бо пахне табою і даўняй тугой.
Я веру, што час гэты страшны праміне,
сустрэнемся, мілы, мы хутка з табой.
Я вышыю кветкі на белым абрусе —
Валошкі і макі, што ў полі квітнеюць.
Ты толькі, прашу, ўспамінай пра мяне,
І думкі пяшчоты хай душу сагрэюць.

А я малюся кожнай зорцы ўначы,
Каб куля-злюка праляцела міма.
Ты толькі, любы мой, жыві,
Бо ты — мая надзея і мая Радзіма.

А бомбы няхай разрываюць зямлю,
І неба крывавіцца шэрым світаннем.
Маё непагаснае  слова "Жыві!" —
Мацней за гарматы, бо ў ім ёсць каханне.
Яно праляціць праз агонь і праз дым,
Праз сотні дарог, што вайна наламала.
Я ведаю, чуеш яго ў сэрцы ты,
Каб сіла твая у баях не згасала.

А я малюся кожнай зорцы ўначы,
Каб куля-злюка праляцела міма.
Ты толькі, любы мой, жыві,
Бо ты — мая надзея і  мая Радзіма.