Аднойчы вожык, трус и лiс,
Сустрэлiсь на лясной палянцы.
I сталi размауляць аб гэтым-тым,
Аб цяжкасцях у адносiнах ляснога брацтва.
"Я выклiкау", - прызнауся еж, -"Ваука на бой,
Вы пойдзеце са мной змагацца?
Не справiцца мне аднаму,
Дапамажыце, калi ласка, браццы!"
"Што ж", - адказалi трус и лiс, -
"Не адмауляць жа у дапамозе браццу,
Мы пойдзем вожык, так i быць,
З вауком гатовы пацягацца".
I вось прыйшли яны на бой,
Насупраць воук стаiць з ваучыцай,
Крычыць еж гучна: -"Што ж, пара!
Я ваш суддзя! Прыйшоу час бiцца".
Якая ж тут мараль была?
Аб ей не цяжка здагадацца.
Калi дзе-небудзь б'юцца два,
Выiгрывае трэцi, браццы.
Басня
© Copyright: Татиана Мартинкевич, 2026
Свидетельство о публикации №126022008588
Свидетельство о публикации №126022008588
Рецензии