514 Прягажосць роднае зямли

Як бывае прыгожа прырода -
Зіхаціць, быццам сонейка ўранні,
Ап'яняе красою свабодна
І палае ў душы неспаганна.
Кожны дзень - гэта новая казка,
Што пяшчотна да сэрца кранае,
І шапоча лагодна, ласкава:
«Паглядзі - я жывая, такая».

Беларусь - мая краіна,
Беларусь - мая зямля,
Беларусь - мая Айчына,
Беларусь - мая сям'я.

Яе подых - крыштальна празрысты,
Дываном тым разліліся кветкі,
І праменьчык, прасторай іскрысты,
Рэжа цемру, як стрэла, так метка.
Толькі кроплі расы на траве
Заблішчаць, быццам зоркі ў небе,
Цёплы ветрык кранае цябе -
І твой след застаецца на глебе.

Беларусь - мая краіна,
Беларусь - мая зямля,
Беларусь - мая Айчына,
Беларусь - мая сям'я.

Араматы, што вецер разносіць,
Паплывуць у бясконцыя далі,
І на хвілю нам душу ўзносяць
Там, дзе мары яшчэ не бывалі.
З тых аблокаў - краіна радная,
Беларусь, што нам дадзена лёсам,
Зіхаціць і красою палае
І гучыць у маім сэрцы бясконца.

Беларусь - мая краіна,
Беларусь - мая зямля,
Беларусь - мая Айчына,
Беларусь - мая сям'я.





https://suno.com/song/7b4226ff-5cda-4aad-8a1e-7a8a410adb44