Дзесьці дзеці не ад маці
на зусім чужых руках.
Іх гадуюць цёткі, дзядзкі.
Не дакладна,
як і я.
Хай гадуе й хтось дакладна.
Ён не роўня мне і вам,
тым, хто слухае ці бачыць;
тым каму не гадаваць.
Маці,
бацька,
дзе ж былі вы,
калі я сястру вучыў
быць такой,
якой не ўсілах
запярэчыць? Ці спрасціць...?
Да яе дакладна дойдзе
гэты мой уласны верш…
Аб нязначнасьці нязгоды
з тымі, хто ім
быў
паперш.
14.02.2026г
Паперш
© Copyright: Владимир Кабердин, 2026
Свидетельство о публикации №126021405669
Свидетельство о публикации №126021405669
Рецензии