Дзякуй табе Бог,
За іскрыстый промень надзеі,
Дзякуй за тое что змог,
Пазіраць на людскія падзеі.
Там дзе травы высока растуць,
Дзе чаруюць што дзенна дубравы.
Карагоды з аблокау вядуць,
І рашаюць што дзенныя справы.
Мне б застацца з богам на сам.
Каб яго я пазнау у абрысах.
За падказку я усе аддам.
Што ты пішашь мне на небасхілах.
То адкуль праісходзіць радзіма,
Дзе жыве панура дззіця,
Часціня гэта вельмі міла,
Гэта тое что дае нам зямля.
Я прашу толькі лішь аб адным,
Будзь са мной мае ачараванне,
Я прабачыць гатоу, справа у тым.
Адкуль паходзіць гэта пытанне?
М лашова
© Copyright: Артур Ушкевич 2, 2026
Свидетельство о публикации №126021405408
Свидетельство о публикации №126021405408
Рецензии