Лес гарыць.
Ратуюць людзі
што ім дОрага падчас.
Не ратуюць дробязь,-
вУглі.
Бо, маўляў,
не ў гэты раз.
У мароз, з зімовым лесам,
дзе паветра як стаіць.
Вуглі надта,
надта трэба!
Каб будан не запаліць.
Дзе жывем мы,
там пакуты
Як без клопату нам жыць?
Будаваць як?
Як…. Бязрукім?
Нешта ж будзе…
Лес гарыць.
12.02.2026г Чацьвер
Мой перевод на русский язык по ссылке:
http://stihi.ru/2026/02/12/6202
Нешта будзе
© Copyright: Владимир Войтюлевич, 2026
Свидетельство о публикации №126021206111
Свидетельство о публикации №126021206111
Рецензии