Навісла ноч над лютаўскім радном
Навісла ноч над лютаўскім радном,
На небе чыстым ані воднай хмары.
І выплыў месяц – зорны аграном,
Пад песенку, што гралі на гітары.
Яе чуваць было ледзь-ледзь здалёк,
Спяваў яе юнак сваёй каханай,
А месяц зверху кідаў вугалёк,
Каб здзейсніць мару любай і жаданай.
-Хутчэй- хутчэй жаданне загадай!
Лаві-лаві той зорачкі ліхтарык! –
Шаптаў юнак з каханнем цераз край
І пазіраў на любай светлы тварык.
І цёпла, светла стала на зямлі,
І сыпануў аднекуль снег, як воўна.
Пад струн гучанне песню завялі
Два галасы аб пачуцці чароўным.
І мне так захацелася спяваць,
Лавіць матыў той песенкі лірычнай,
І снег бялюткі ў шчокі цалаваць
З юнацкай верай здзейснай мары знічнай .
Нависла ноч над лютауским радном бел
© Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2026
Свидетельство о публикации №126021204103
Свидетельство о публикации №126021204103
Рецензии