За акном — бясколерны атла'с,
У душы — халодны парафін,
Авітаміноз прыйшоў да нас,
Прыцягнуўшы непазбежны сплін.
Цела — як заржаўлены станок,
Думкі — як маруднае кіно,
Сонейка б маленькі хоць дзянёк,
Каб прабіла цемру і акно!
Гэта не туга і не капрыз,
А біялагічная пятля:
Калі С і D ляцяць уніз —
Пад нагамі плавае зямля.
Мы чакаем соку і вясны,
Каб прачнуцца й выбрацца з імглы.
А пакуль — дэпрэсія і сны,
І на сэрцы — зімнія вузлы.
Сярэдзiна зiмы
© Copyright: Тадеуш Други, 2026
Свидетельство о публикации №126021109512
Свидетельство о публикации №126021109512
Рецензии