Быццам бы спыніўся час навечна
У забытай вёсачцы старой,
Дагарае памінальнай свечкай
Куст каліны ціха пад гарой.
Лазнякі ўздоўж меленькай рачулкі
У тугі сплятаюцца вянок,
Быльнік з палыном гуляе ў жмуркі
Край даўно няезджаных дарог.
Вось ужо і лес у хцівай спешцы
Па дварах, бы гаспадар, паўстаў,
Абрываюць ніць знаёмай сцежкі
Рэшткі састарэлага мастка.
Ні святла, ні галасоў. Пагостам
Стала вёска: ціш тут і спакой,
І не рыпнуць больш насустрач госцю
Веснічкі пад ніцаю вярбой.
Пакiнутая вёска
© Copyright: Арина Коршунова, 2026
Свидетельство о публикации №126021006672
Свидетельство о публикации №126021006672
Рецензии
