Прачынаецца новы дзень.
Прачынаецца ён без сонца.
Ёсць і певень,
і ёсць пляцень.
Прачынаюцца ўсё ж на золку.
Прачынаўся апоўдзень я.
Не было ані пеўня з золкам,
ані сябра, сыйсьці ад сна.
Прачынаўся апоўдзень зноў жа ж.
Прачынаўся сярод начы.
Прымусова сябе ж будзіў я.
З ложку ледзь не зляцеў тады,
І у скроню аб вугал біўся.
Вугал мэблі ледзь не забіў!
А было…Што было мо й будзе.
Я прачнуся калі мой пыл,
стане золкам маім, як людзі.
07.02.2026г раніца
На золку
© Copyright: Владимир Кабердин, 2026
Свидетельство о публикации №126020702270
Свидетельство о публикации №126020702270
Рецензии