Зараз – мінус дваццаць пяць.
Адчуваецца як трыццаць.
Недзе храснула труба.
Зь ёю – цеплыня.
Досыць Кіеў бамбаваць!
Годзе гвалтам ганарыцца! –
Нават Рыжы Акрабат,
Быццам, ачуняў.
Досыць! – Кажа маскалю.
Хай мароз спаўзе пад дваццаць.
Потым зноўку лупцані,
Раз табе няўстрым.
Сьвет былы зьляцеў з калёс.
Каб наогул не зламацца,
Трэба зладзіцца ў цане
За Данбас і Крым.
Дваццаць пяць… Як быццам, ноч.
Недзе хтосьці моцна мерзьне.
А Масква гарцуе ўскоч.
З весялосьцю льюцца песьні.
2.02.2026
Другое Лютага. Пяць гадзiн ночы
© Copyright: Вольф Никитин, 2026
Свидетельство о публикации №126020208537
Свидетельство о публикации №126020208537
Рецензии
