Прытулак маей душы
Сінюткі свет тваіх вачэй
У пшанічнай ніве ля дарожкі
З гадамі свеціць мне ярчэй.
Нібыта зноў бягу праз поле
Сярод спялюткіх каласоў,
І шчасце мне на роднай волі
"Курлы" паслухаць жаўрукоў,
І строкат коніка ў атаве,
І шолах лісцейка бяроз,
У яр збягаючых рухава,
Абняўшы гнуткі вербалоз.
Мая радзіма, ціхі спокуй
Маёй душы, прытулак мой,
Валошак позірк сінявокі,
У думках я заўжды з табой.
Свидетельство о публикации №126013100066
Наверное да. У каждого есть прибежище, родной уголок для души. Вот я и побывала на родной сторонушке Людмилы Тадеушевны!
Как там тепло и уютно. Просторно и красиво.
Хорошо, когда этот уголок можно навестить и на питаться силой родной земли!
С поклоном, зелёная!
Галина Санарова 13.03.2026 14:55 Заявить о нарушении
Людмила Третьякова-Брановская 13.03.2026 15:50 Заявить о нарушении