Кишиликни юлгюсю

КИШИЛИКНИ ЮЛГЮСЮ

Додуланы Аскерге

Керек болса, тау кибик, ёре,
Сюелип къаласа сен ёрге.
Ол шартланы турабыз кёре,
Андан киребиз къоркъмай кёлге.

Акъылынг – акъылманлача кенг,
Кёлюнг – керти поэтни кёлю.
Кюрешгенле санга бола тенг,
Ангыларла, сен – халкъ ёкюлю.

Таш бла ургъанны аш бла ура,
Кёп игиликге жолла ачдынг.
Ахшылагъа къарс къагъа, ура,
Къайгъыларынгы алай чачдынг.

Заманынгы аямадынг сен,
Халкъынга жумушла этерге.
Ол ишлеге шагъатынгма мен,
Ашыкъмадынг отдан кетерге.

Кёп кере кюйдюнг сен жашауда,
Сынмадынг уллу боранлада.
Къыйналдынг кёп ишле башлауда,
Таукел ётдюнг къар ауушлада.

Кишилигинг – юлгю кёплеге,
Ётгюр болгъанса, биз сыннганда.
Абына, чыкъдынг сен ёрлеге,
Къарыуубуз къалмай къалгъанда.

Жау болса да башынга ишинг,
Игилик къалады аламда.
Ол жарасын, сен – таулу киши,
Кишилик тутаса къаламда!

Байтуугъанланы Исмаил


Рецензии