Давай пагуляем у хованкі,
Схаваемся мы ад сусвету.
Усмешка твая нібы сонейка,
Што свеціць мне ўзімку і ў лета.
Мы будзем смяяцца, як дзеці,
І бегаць у лугах басанож.
І хай увесь свет гэта ведае.
Бо наша каханне – як дождж.
Ты –мара мая і забава,
гульня мая, мой звонкі смех.
З табою жыццё – ўзнагарода,
Што дорыць мне радасці ўздых.
Спяваюць нам весела птушкі,
І вецер нясе нашы словы.
Мой самы каханы і родны.
Няма больщ шчаслівай у свеце.
І наша гульня — не хвіліна,
Каханне для нас назаўжды.
У вачах тваіх, я, нібы ў віры,
тану і іду праз гады.
Хованкi
© Copyright: Алла Бабакова, 2026
Свидетельство о публикации №126013004401
Свидетельство о публикации №126013004401
Рецензии