Або споведзь раба лампы
аб дзьвух скарочаных У
Палі далёка дзесьці ў снезе.
Паверхні глузду не мазгі.
Дачкі ў мяне не будзе недзе.
І побач з ёю мне не жыць.
Да волі позна мне вяртацца.
На волі хтосьці б пакахаў.
Ад жарсці б сціснулі ў каханні
І я б не здолеў не кахаць.
Няма апошняе надзеі.
Бо разумею нават бот.
Мне б разумець не больш падзеяў.
Я звык
быць джынам лампаў ў лёд.
29.01.2026г
Глядзіце савецкі мастацкі фільм “Волшебная лампа Алладина».
Крызiс жанру
© Copyright: Владимир Кабердин, 2026
Свидетельство о публикации №126012902313
Свидетельство о публикации №126012902313
Рецензии