Zwarte kamer lijkt kleiner te worden.
En bladzijden zijn al bijna op.
Stille hemel… Er is niets te horen.
Hoe kan men nog geloven in hoop?
Het is koud. De vogel zingt iets.
In de verte verdwijnt het lied.
En mijn adem wordt dwarrelend wit mist…
Ik probeer te slapen - lukt niet.
Ik zag gisteren huis in dromen.
Daar was vrede, de groeiende boom…
Ik wil ooit terug kunnen komen!..
Maar dat was een onzinnige droom.
Kou gaat door het lichaam, brandt binnen,
Stroomt door trillende armen, papier
Naar gedachten. Ik wil ver weg vliegen,
Maar de dood trekt keten op ziel.
Zwarte kamer lijkt kleiner te worden.
Deze nacht gaat voorbij te langzaam.
Het voorjaar is hier weer gesloten.
Het voorjaar is eindeloos, eenzaam.
Zwarte kamer lijkt kleiner te worden...
© Copyright: Женя Закатный, 2026
Свидетельство о публикации №126012604062
Свидетельство о публикации №126012604062
Рецензии