Мой адзіны,
здаюся без бою,
Што адчайна да сну не прычалю.
Ты мяне ахінаеш да болю –
Я начую з тваімі вачамі.
Прыкавана, распята, прыкута…
Не хапае паветра, прастору.
…Так нясцерпна жадаюць пакутаў
Толькі творцы свайго прыгавору!
Я не сплю. Ад сябе і не скрыю -
Ёсць адзіная сцежка да раю:
Прыхіні мяне! Дзе твае крылы?
Я без рук тваіх паміраю…
Без рук твоих
© Copyright: Анастасия Котюргина, 2026
Свидетельство о публикации №126012508217
Свидетельство о публикации №126012508217
Рецензии
Замечательно, Анастасия!
И всё понятно.
Любовь не имеет границ.
Владислав Тишинов 25.01.2026 20:16 • Заявить о нарушении
И всё понятно.
Любовь не имеет границ.
Владислав Тишинов 25.01.2026 20:16 • Заявить о нарушении