Які пявучы гэты край
І прыгожы нібы рай,
Няма нічога даражэй
І матуліных вачэй…
Яны з сонейкам сябруюць
І ад гэтага пануюць,
У вачах відаць любоў,
Яна грэе нашу кроў.
Сустракае нібы свята
І на шчодрасці багата,
У гэтым краі дабрата,
А сястрою - прастата.
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.