Як толькі выпаў першы снег,
падумаў я: "А як жа птушкі?"
І зранку ў сад хутчэй пабег,
развесіў там для іх /кармушкі/
І птушкі рады, іх там шмат,
клююць зярняткі, поўняць спевам
зімовы дзень і дзедаў сад,
махаюць крыльцамі мне з дрэваў.
***
Як усміхнецца сонца ледзь,
І зажурчыць раўчак у лагчыне,
З бярлогі вылезе /мядзведзь/,
Як дзед стары ў сваёй аўчыне.
Спіну пачухае, зяўне,
Пакрочыць ціха па ўзлеску,
І кветкі першыя нюхне,
Пагладзіць лапаю /пралеску/.
***
На небе месяца ражок,
Нібы адрэзаны акраец.
Слядоў на полі ланцужок –
Прабег зусім нядаўна заяц.
Не проста бег, а блытаў след,
Жыццём пазбаўлены пакою.
Аберагаў сябе ад бед
І ад сустрэчы там з /лісою/.
Загадкi
© Copyright: Владимир Зезюлин, 2026
Свидетельство о публикации №126012301174
Свидетельство о публикации №126012301174
Рецензии