Родина

Калiсьцi вельмi чыстую зямлю
Стварыла нам вялiкая прырода,
Крыштальныя рэкi, што ў далi плылi,
У люстрах азёр адбiвалi аблокi,
I травы духмяныя ў полi цвiлi,
На лузе гулялi стракатыя зрокi.

Памяць – карані, што ў глыбіню ідуць,
Дзе мовы роднай песня паўнагучна льецца.
Ад прадзедаў да нас урокі тыя идуць,
Каб сэрца беларуса не збяднела і не стлела.


Надзея — крылы лёгкія ў палёце,
Яна дае нам сілы не згасаць.
Натхненне — музыка, што ў сэрцы грае,
Яно дае нам веры не згубляць.

Каханне і любоў — дзве моцныя крыніцы,
Што напаўняюць душы да краёў.
Яны даюць нам радасць і надзею,
І робяць свет наш светлым і цудоўным.


Трэба помнiць нашы вытокi,
Нашу мову, спевы, танцы ў лад,
Нашых дзядоў i бацькоў урокi,
Каб не згубiць у жыццi свой клад.

Вытокі нашы – спадчына вякоў,
Дзе кожны рух – малітва, кожны спеў – надзея.
Танцуюць душы ў згодзе з бегам дзён, гадоў,
 I ў кожным рытме – Беларусі сонца грэе.

Радзiма, светлая зямля!
Твае легенды i паданнi,
Твае героi ў памяці навек,
Натхняюць нас на добрыя справы.


Радзiма, мiлая зямля!
Твае палеткi i палi,
Твае азёры i бары,
У сэрцы назаўжды мае.

Радзiма, любая зямля!
Твае людзi працавiтыя,
Твае дзецi таленавiтыя,
Услаўляюць цябе ўвесь час.

Радзiма, адзiная зямля!
Мы будзем клапацiцца пра цябе,
Мы будзем шанаваць цябе заўсёды,
Радзiма, мiлая мая!