Люблю наш край, старонку гэту,
Люблю народ наш беларускі,
І хаты ў зелені садоў,
І песні звонкія да ранку.
Люблю палі яго бязмежныя,
Дзе жыта колас залаціць,
Дзе вецер вольна гуляе,
І птах спявае галасіста.
Люблю азёры і балоты,
Дзе крэкчуць жабы ў цішыні,
Дзе бусел важна паглядае,
І сонца свеціць у вышыні.
Люблю гісторыю народа,
Яго змаганне за свабоду,
Люблю я мудрасць і цярпенне,
І веру ў лепшае.
І рэчку, што імкліва воды
Імчыць ў нязведаную даль,
Дзе сонца грае праз заводы,
Дзе смутак свой хавае жаль.
Бяжыць рака, жыццё імчыцца,
Ад берага да берагоў крутых,
І сэрца ў такт ёй нішчыць,
Шукаючы адказаў простых.
Люблю наш край, зямлю бацькоў,
Дзе шчасцем свецяцца лугі,
Дзе звон крыніц гучыць з лясоў,
І птах пяе свае смугі.
І песні звонкія да ранку,
Што душу лечаць, як бальзам,
Што разганяюць сум і смутак,
І клічуць у беларускі рай.
Люблю наш край
© Copyright: Андрей Парачук, 2026
Свидетельство о публикации №126012005098
Свидетельство о публикации №126012005098
Рецензии