Гэта зiма была казачным шэптам
Лёгкiх сняжынак, вады пад iльдом.
Песцiла мяккiм марозам ды срэбрам
Снежных карунак, iх дзiўным пiсьмом.
Часам прамень залацiў паднябессе
Праз перламутр шэраватай iмглы.
Дрэвы маўклiва драмалi ў лесе,
Тоячы сцiпла свой велiч былы.
Возера люстра гарэла халодным
Полымем сiнiм сталетняга льду.
Гэта зiма была сэрцам самотным,
Што марна скардзiцца на немату.
Прыпеў
А ў маёй зiмы пяшчотны позiрк,
А ў маёй зiмы бязгУчны крык,
I яе сняжынак лёгкi дотык
Так кранАе сэрца, быццам смык.
А ў маёй зiмы пяшчотны позiрк,
А ў маёй зiмы бязгУчны крык,
I яе сняжынак лёгкi дотык
Так кранае сэрца, быццам смык.
2026
https://www.youtube.com/watch?v=ywV4ZD_Ojic
Автор стихов: Татьяна Савчиц
Режиссер, сценарий клипа и монтаж: Татьяна Савчиц
Музыка и исполнение: Татьяна Савчиц с использованием Suno AI на основе авторского текста и сценария.
Мая зiма
© Copyright: Татьяна Савчиц, 2026
Свидетельство о публикации №126011904787
Свидетельство о публикации №126011904787
Рецензии