Олы агач, кук астында торып,
Ботаклары белэн кукне тырнап.
Жилдэ hэм давылдау тавышлары тынмый,
Лэкин бер Аллага кына чакыра.
Мин исэ — салкын суларга егылып,
Комеш ярларга ишэмен.
Лэкин дингез бит озак инде кипкэн,
Калдырып бер генэ—
Газаблы сэгадэтлэрем чулен.
Кешелэрне яндырган яшел тоз
Аларнын ялангачлыгыннан да хур итэ.
Лэкин,кое тобенэ карагач,
Кук Иренен Ирэннэрен курэмен.
Нэрсэ бу Олылыкны борчыр?
Анын яфраклары арасында жавапны кем белэ?
Кынында тутып калган кылыч,
Беркайчан да сузылмаган,
Купме кунелне коткарды,
Кеше килэгэсенен карангылыгыннан.
...дип язды бу хэс сузлрне Жэhил эл-Балакави — узенен житешсез жырлары белэн авырткан, лэкин тагын да тынып торырга насыйп булмаган бер кол.
Олы агач, кук астында торып
© Copyright: Джахиль Аль-Балакави, 2026
Свидетельство о публикации №126011704385
Свидетельство о публикации №126011704385
Рецензии