Прачынайся, пабач свiтанак,
Ледзь кранае ласкава дахi.
Ляцяць цiхенька i на ганак,
Хутка сядуць праменняў птахіi.
Фарбаў шмат у кастрычнiка,
Ён у восенi самы любы.
На кармушцы сiнiчанька
Семкi лузгае сваёй дзюбай.
Мiтусiцца усё вакол,
Лiсце сцелецца дыванамi .
Шамацiць пад нагамi дол,
Прачынайся, пабачыш з намi.
Бач, аблокi, нiбыта цуд,
У ружовы малюе сонца.
Быў далеча, а зараз тут,
Я свiтанак люблю бясконца.
Прачынайся...
© Copyright: Кирилл Волчёк, 2026
Свидетельство о публикации №126011608462
Свидетельство о публикации №126011608462
Рецензии