У год беларускай жанчыны

Падчас прыемных вадпускоў
Ў лясы прыцягвае маліна.
У Беларусі шмат дароў,
Але галоуны з іх - жанчына.

Яна палёў і ніў краса,
Сінь васількоў і траў духмяных,
Яе пшанічная каса -
Узор палотнаў палатняных.

І сімвал маляўных карцін,
Людзей Вялікіх і натхнёных,
Ёй к твару сетачка маршчын,
Ад дум і клопатаў штодзённых.

Яна ўстойліва нясе
Сваю таленавітасць працы,
Выконвае заданні ўсе
І пусціцца ад шчасця ў танцы.

Яна - захвальнік ачага,
Паўночных зорак у небе ззянне,
Яшчэ - сям'і сваёй слуга
І ўзор бязмежнага кахання.

Краіны гонар і мастак,
Дзяцей жаданняў  выканаўца,
І непаўторнай ежы смак -
Заслуга яе чулых пальцаў.

Жыццёвы сэнс і моц ядра,
Часцінка дзён светабудовы,
Грамадскі дзеяч і сястра,
І перамог вянок лаўровы.
*





 


Рецензии
Жаль, что я плохо понимаю все слова, но уверена, что белорусская женщина воспета в полной мере. Браво, Людмила!!!

Мила Листопад   14.01.2026 21:55     Заявить о нарушении
Спасибо, дорогая

Людмила Сапон   18.01.2026 23:15   Заявить о нарушении
На это произведение написаны 2 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.