Беларусь

Беларсь, Беларусь
Твае лясы, азёры ціхія,
І неба сінь, што над табой вісіць.
Мая Айчына, мілая, адзіная,
У сэрцы вечна будзеш  у маім  ты жыць.

Люблю твае я сенажаці,
Зялёныя, як маладосць мая.
Крыніцы з ключавой вадой багатай,
Крыніцы з ключавой вадой жывой,

Люблю, як з па-заранку бусел
Клякоча радасна ў гняздзе,
Як сонца залацісты вузел
Расце на ціхім, родным лузе.

Люблю твае лясы густыя,
Рэчак празрыстых ціхі бег,
І неба сінь, што нада  мною,
Мой родны край, мой мілы све

Няхай гучыць твая мелодыя,
Няхай квітнее край мой родны,
Беларусь, ты – наша надзея,
Наш гонар, шчасце і спакой!

Люблю твае азёры ціхія,
І неба вечаровага святло,
Люблю твае прасторы, што бясконцыя,
І рэкі, што нясуць свой бег,
Як адлюстраванне вечнасці,
Што ў кожным імгненні ёсць.

Люблю пах бэзу і чаромхі,
І ў белай квецені сады,
Дзе шэпт гісторыі, як подых,
Нясе праз вечнасць мары, сны.

Твае людзі, твае традыцыі,
Твая мова, як крыніца,
Напаўняюць сэрца любоўю,
І ў кожным з іх – твая сіла.