Каханы,
я мову адну знаю,
На гэтым упарта стоячы:
Мову самоты, смугi ды жалю,
Мову адвечнай горычы.
З крыніцай слоў агнявой спакусы
Не сыйдземся мы рахункамі.
Чаму ж апякае вільготнасць вуснаў
Адлегласцю пацалункавай?..
Плечы збліжаюцца крок ад кроку
(рахункі ўсе пералічваю).
Упала ў кішэню твою знароку
Слоўнікам акадэмічным я.
У цемры тваёй паміраць і прасці
Мову смугі
даволі мне!
…Пахну такім немагчымым шчасцем –
Шчасця майго
далонямі.
Словарь любви
© Copyright: Анастасия Котюргина, 2026
Свидетельство о публикации №126011007908
Свидетельство о публикации №126011007908
Рецензии