Радзима

Радзима,пах сянажных трау.
Радзима,дых палей паспелых.
Цябе з дзяцинства я кахау.
Заужды мне калыханки пела.
         ---
Заужды насила на руках.
Люляла у кветкавай калысцы.
Адкрыла мне цудоуны шлях.
Каб мог табою ганарыцца.
         ---
Каб мог сябе я сынам зваць.
И беларусам называцца.
Каб змог цябе я ахаваць.
И варажыну не баяцца.
         ---
Каб святкавау вясну у маи.
З краинай у адзинстве жыу.
Кали у кастрычник гимн зайграе.
Наш сцяг з вяликасцю насиу.
         ---
Зямля мая,твой смачны пах.
Пшаницы мора залатое.
Хвалюецца яна у руках.
Як дзеучына сваей красою.
         ---
Павейны,васильковы край.
Гляжу у твае азера-вочы.
Бярозавы уздыхае гай.
Твой сэрца стук я чую ноччу.
         ---
Тваю асеннюю красу.
У лясах квяцистых абдымаю.
У сэрцы я сваим нясу.
Пясчотнасць да раднога краю.
         ---
Мая радзима-вобраз маци.
У вышывальных паясах.
Яе магу я параунаци.
З иконай хроснай у свячах.
         ---
Другой радзимы не шукаю.
Чужына тольки на бяду.
Мая краина дарагая.
Цябе я лепей не знайду.


Рецензии