Радзима
Радзима,дых палей паспелых.
Цябе з дзяцинства я кахау.
Заужды мне калыханки пела.
---
Заужды насила на руках.
Люляла у кветкавай калысцы.
Адкрыла мне цудоуны шлях.
Каб мог табою ганарыцца.
---
Каб мог сябе я сынам зваць.
И беларусам называцца.
Каб змог цябе я ахаваць.
И варажыну не баяцца.
---
Каб святкавау вясну у маи.
З краинай у адзинстве жыу.
Кали у кастрычник гимн зайграе.
Наш сцяг з вяликасцю насиу.
---
Зямля мая,твой смачны пах.
Пшаницы мора залатое.
Хвалюецца яна у руках.
Як дзеучына сваей красою.
---
Павейны,васильковы край.
Гляжу у твае азера-вочы.
Бярозавы уздыхае гай.
Твой сэрца стук я чую ноччу.
---
Тваю асеннюю красу.
У лясах квяцистых абдымаю.
У сэрцы я сваим нясу.
Пясчотнасць да раднога краю.
---
Мая радзима-вобраз маци.
У вышывальных паясах.
Яе магу я параунаци.
З иконай хроснай у свячах.
---
Другой радзимы не шукаю.
Чужына тольки на бяду.
Мая краина дарагая.
Цябе я лепей не знайду.
Свидетельство о публикации №126011000594