Я веру ,што час пераменаў у дарозе :
мо па вясне,а магчыма па восені .
Ён дыхае - цёплы , стаіць на парозе
Так верыцца : будзе адліга
ў адносінах.
Няхай будуць птушкамі
дбайныя мары .
Няхай наша з намі - з задумкамі, з жартамі .
Напэўна свой шлях адшукае ліхтарык .
Нам гэта шчасціць,
без патрэбы не вартае.
Я веру ў шчасця насычаны колер .
На золку падказка да нас , як каханая.
І будуць цвісці буйна кветачкі долі ,
пара прашчабеча свой гонар жаданая .
Я веру
© Copyright: Людмила Зиновчик, 2026
Свидетельство о публикации №126010702668
Свидетельство о публикации №126010702668
Рецензии