Першы дзень зімовы, крочу падзівіцца:
Што там за дзвярыма? Можа, снег ідзе?
Мо, мароз мацнее, і таму сініцы
Танчаць на галінах з раніцы ў акне?
З роспаччу гляджу я, перамен не бачу:
Ні зімы халоднай, ні яе прыкмет.
Восеньскія далі, хрыплы брэх сабачы,
І вярбы ля плота шэры сілуэт.
І на небе зорак не відаць з паўночы,
Месяца таксама не блішчыць ражок.
Колькі не ўглядайся, не заўважаць вочы
Ў пейзажы гэтым белы кажушок.
Першы дзень зiмовы
© Copyright: Владимир Зезюлин, 2026
Свидетельство о публикации №126010201109
Свидетельство о публикации №126010201109
Рецензии