На радзімых палях збажына каласіцца,
А малінаўкі птах палыхае зарніцай.
Вабіць з ім удыхнуць кветак пах на дарозе,
Асалоду адчуць на бацькоўскім парозе.
Над нябёсамі зноў сонца быццам танцуе,
Родных сінь васількоў люстрам погляд чаруе.
Чулых сэрцам людзей, іх пяшчоты дыханне,
Погляд светлы дзяцей – ранніх дзён выхаванне.
Ах, матуля зямля, наша маці Радзіма,
Ты шмат годных людзей і сыноу нарадзіла.
Кожны час на зямлі і у любую гадзіну,
Мы кахаем цябе наша маці Радзіма.
Вабіць водар лясоў, каб душою адчулі
Прыгажосць верасоў Беларусі-матулі.
Хоча маці, каб мы жылі ў міры і шчасці,
Без пакут і турбот, без варожай напасці.
Адчувалі каб рай з першай песеннай ноткі,
Каб любілі свой край так, як некалі продкі.
Каб каханне знайшлі за бацькоўскім парогам,
І зямлю бераглі, дараваную Богам.
Наша мацi Радзiма
© Copyright: Людмила Сапон, 2025
Свидетельство о публикации №125122107384
Свидетельство о публикации №125122107384
Рецензии
Я хоть и не все слова понимаю, но здесь и так всё ясно.
В каждой строчке чувствуется любовь к своей Родине...
Спасибо вам)
Алина Арбенина 24.12.2025 16:53 • Заявить о нарушении
В каждой строчке чувствуется любовь к своей Родине...
Спасибо вам)
Алина Арбенина 24.12.2025 16:53 • Заявить о нарушении
Да, дорогая, слова понятны только белорусам.
Благодарю
Людмила Сапон 24.12.2025 21:29 Заявить о нарушении
Благодарю
Людмила Сапон 24.12.2025 21:29 Заявить о нарушении
На это произведение написаны 3 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.