У лазнi iшла пара, Райнiс быу больш. высокi, але больше хударлявы, яб ты нiчога залiшняга не было на костках. Глебчык здавауся больш массiуным.
Парыла добра, скура была чырвонай. Распарылiся. Сядзелi задумлiвыя.
-Як жа добра, i вось за гэтай дзверкай Зямля па якой можна прайсцi басанож. -сказау Райнiс.
Цела дыхала. У Маленькае вакенца былi бачны аблокi. Райнiс узяу бярозавы венiк, i старана пачау рухаца ад ног да галавы. Глебчык падумау, што ен будзе жартаваць, можа будзе лупасiць. Але Райнiс быу настолькi сурьезными, як нiбыто ен быу за раялем, як быццам выводзiу таямнiчыя знакi на скуры.
А што во i Райнiс згадзiуся, прауда нечаканы, але ж i гэты Дзень пройдзе i стане з яго жменька. Райнiс хлебнуу з пляшкi.
Паводзiу сабе без анiякiх выбрыкау, неяк i Дзiуна нават.
У у
У лазнi iшла пара
© Copyright: Владимир Кушарев-Вода, 2025
Свидетельство о публикации №125112207312
Свидетельство о публикации №125112207312
Рецензии