Мiлы край

Мой прыгожы, мілы край,
Край азёраў і лясоў.
Ты для сэрца — сапраўдны рай,
Край бацькоў і край дзядоў.

Тут жытнёвы пах палёў,
Тут буслоў высокі лёт.
Тут гучаць напевы слоў,
Што захоўвае народ.

Тут бярозы ў белым строі
Шэпчуць казкі вецярку,
І рамонкі над ракою
Сцелюць сцежку юнаку.

Край мой родны, любы, чысты,
Не шкадую я хвалы.
Твой прастор праменісты —
Лепшы скарб на ўсёй зямлі
Тут крыніцы б'юць сцюдзёна,
Поўняць рэкі да краёў,
І гукае лес зялёны
Птушак зыркіх галасоў.

Тут у кожнай хаце знойдзеш
І павагу, і спакой.
Ты па сцежках родных ходзіш,
Як па сцежках за спіной.

Тут гісторыя старая
Спіць у замках векавых,
І душа мая спявае
Пра герояў, пра сваіх.

Тут світанкі ружавеюць
Над палоскаю лугоў,
І надзеі ў сэрцы спеюць
Лепш за тысячы дароў.

Край легендаў і паданняў,
Дзе жыве стары павер,
Дзе ў душы маёй каханне
Не змяняецца цяпер.

Тут шляхі бягуць далёка,
Клічуць у нязнаны свет,
Але сэрца адзінока
Шэпча: "Лепшай долі нет".

І куды б ні кінуў лёс мой,
У які б ні трапіў край,
Ты заўсёды будзеш побач,
Мой адзіны, светлы рай.