Клянуся
Я моўчкі клянуся
Сапраўдным быць сынам
Маёй Беларусі.
Клянуся азёрам,
Іх чыстай вадою,
І нівай, прасторам,
І роднаю моваю.
Клянуся сумленнем
І праўдай святою —
Любіць без сумненняў
Цябе, не чужую.
І ў радасці, ў горы,
У ясны час, ў хмары
Трымаць твае зоры
Ў душы, нібы скарбы.
Не проста на словах,
Што з ветрам знікаюць,
А ў думках і ў справах,
Што край умацоўваюць.
Насіць тваё імя,
Як сцяг, не схіляючы,
І быць між сваімі,
Свой род паважаючы.
І сэрцам адкрытым,
І шчырай душою
З табой быць навекі,
Айчына, з табою.
Клянуся да скону,
Да самай мяжы
Твой бераг зялёны
У сэрцы насіць.
Свидетельство о публикации №125111905118