Не зведаў я, як старацца бацькі,
А сам чамусь састарыўся заўчасна;
У сэрцы назапасіў мазалі,
А да аблічча прыкіпела маска...
Засмучаны адлётамі буслоў,
У знешнім моры я стаю наросхрыст,
А вецер з жоўтым бавіцца вяслом,
Згубіўшы лодку ў гэтым моры росным.
Залева зводдаль чуецца спаўна,
Ўчапілась ў неба шэранню над гаем...
А за сцяной яшчэ адна сцяна
І толькі бездань чорная за краем...
Не зведау я, як старацца бацькi...
© Copyright: Василь Гардзиенак, 2025
Свидетельство о публикации №125102506160
Свидетельство о публикации №125102506160
Рецензии
