Od czasow starozhytnich umysl zmagal siе z cislem

JESTESMY POLOWA UMISLU
POLOWA CIALA.

Czym jest czlowiek ? -
Jestesmy polowa  umyslu,
Polowa ciala.
Uczuc
Wznioslych
I cielesnych dozna;.

Nic nie jest obce,
Nam, ludziom.
Umysl nagina
swoje linie,
A Cialo swoje.
Idzie na calosc,
A Umysl
Stara sie je spowolnic.

Przez wiekszosc
Cialo cierpi
z powodu Nienasycenia. -
Chce wszystkiego
Jasnjej, wiencej, -
„Wznoszac sie wykladniczo”.
A to wykladnicze
Cigle naciska i naciska w dol, -
“Zstepujac”.

A umysl mowi mu:
„Uspokoj sie!
Nie cale zhicie
kreci sie wokol
cielesnych przyjemnosci!
Glupcze, kradniesz mi
za duzho czasu!
Tak wiele przelatuje
bez mojej uwagi.
Nie jest ono
nieskonczone,
glupcze,
nasze zhicie!»


W tym zgielku i pospiechu
mija cale nasze istnienie.
A co pozostaje
w zhywym osadzie?
Potomkowie, -
dzieci, prawnuki i wnuki.
A takzhe to,
co udalo nam sie dokonac,
naszym talentem
i uczciwa practice,
w czasie,
ktory dal nam Los.

Wtedy nasi potomkowie
Powtotzajs stierzke,
podobna do tej,
ktora my przebylismy,
od poczatku do konca.
Fakt!
I, jak to mowi;,
“nie trzeba isc do wrozhki”.

           6 pazdziernika 2025 r.

Tekst oryginalny:

Лев ПОСТОЛОВ

НАПОЛОВИНУ РАЗУМ МЫ,
НАПОЛОВИНУ- ПЛОТЬ.

Что человек? -
Наполовину - РазуМ мы,
Наполовину - ПлотЬ.
Из чувств
Возвышенных
И ощущений плотских.

Ни что не чуждо,
Людям, нам.
Гнет Разум
Линию свою,
А Плоть свою.
Плоть,- 
большей частию, -
ДурИт,
А Разум
Стремится все ее
ОбразумИть.

По большей части
Плоть страдает
Ненасытностью. -
Все хочется ей
Ярче, больше, -
«По восходящей экспоняенте».
А экспонента та
Все жмет да жмет вниз, -
«По нисходящей».

И разум ей твердит:
«Уймись!
 Не вся жизнь -
 в плотских
 наслажденьях. -
 Ты, дура,
 слишком много
 времени
 воруешь на у меня! -
 Так многие
 пролетает мимо моего
 внимания.
 Да и не бесконечна,
 Дура ты, -
 наша жизнь!».
 
И в этой канители
Проходит
Наше все существование.
А что
В живом осадке
Остаётся? -
Потомки , -
Дети, правнуки
И внуки
Да то, что мы успели
Талантом нашим
Да трудами
Праведными
Сделать
За срок, который
Нам дала
Судьба.

Потом потомки наши
Повторяют путь,
Подобный тому,
Который мы прошли -
От его начала
До конца.
Факт! -
И, как говорится, -
К бабке не ходи.


            6 октября 2025-го года.


Рецензии