Завулачкі старыя Гродна…
Ліхтарыкі ў начы гараць.
Гуляю пешшу там – свабодна,
Маршрут спрабую падабраць,
Каб нешта добрае пабачыць,
Адчыніш зрокам новы свет.
Навінку трэба абазначыць,
Гучыць вядомы запавет.
Цікавіць дом – стары падмурак,
Стагодзі, мусіць, перажыў.
Бо скасаваў ён часу вырак –
Уласнік домам даражыў.
Гляджу я на старыя краты,
Узор прыгожы – майстра след.
Балконы… як жа вас багата!
Між кратамі былога свет.
На кожным кветачкі ўбачу –
Турбота пільных жыхароў.
Знак прыгажосці – так адзначу,
Нібы сяброўкі ліхтароў.
Завулачкі старога Гродна…
Цудоўны старажытны свет.
Гуляю пешшу доўга – годна…
Пакінулі стагодзі след.
Завулачкi старыя...
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2025
Свидетельство о публикации №125101103092
Свидетельство о публикации №125101103092
Рецензии
Где бы не жил, вспоминал,
Дом мой в деревне родной,
Где я давно не бывал,
Где я всегда буду свой.
Ю Рэк 02.12.2025 22:38 • Заявить о нарушении
Дом мой в деревне родной,
Где я давно не бывал,
Где я всегда буду свой.
Ю Рэк 02.12.2025 22:38 • Заявить о нарушении