Dokad lecisz, StatkU KosmicznY ZiemiO?

Lew POSTOLOW

CZY ZIEMIA SPOTKNIE Z XXII WIEKIEM
JAKO PLANETA LUDZI?

Maszeruje przez zhyce,
Jak bagnet,
Przez bitwy,
Czy czekajac
na bitwy,
Przez syreny
alarmow przeciwlotniczych
Dwoch wiekow,
XX i XXI,
Najpierw w ZSRR,
W dziecinstwie wojennym
Drzugiej wojny swiatowej,
I dzis,
Na starosc,
W Izraelu,
otoczonym wrogami.

Warstwa
czarnego odcienia
stali bagnetow
przerzedza Sie,
a ja lsnie
ku promieniom slonca
moja Lysa glowa
i srebrem moich siwych skroni.

I z niepokojem
patrze w przyszlosc, -
co tam w rzeczywistosci czeka
moich potomkow, -
moje wnuki i prawnuki
i wnuki i praprawnuki
moich rowiesnikow
ktorzy doswiadczyli tego samego
co ja, -
na Ziemi,
kolebce zhycia
tak kruchego
Homo sapiens
w kosmosie, -
na naszej gigantycznej
Miedzynarodowej
Stacji Kosmicznej
z 8 miliardami
ziemskich astronautow. -
H
Czy Ziemia wejdzie
w przyszly XXII wiek
jako kwitnaca Planeta Ludzi,
zamieszkana przez ludzi?

            9 pazhdziernika 2025 r.

Tekst oryginalny:

Лев ПОСТОЛОВ

А ВСТРЕТИТ ЛИ ЗЕМЛЯ ВЕК ХХП-ой -
ПланетоЙ ЛюдеЙ?

Я шагаю по жизни,
Как штык, -
Сквозь бои,
Ожиданья ль
Боев,
Сквозь сирены
Воздушных тревог
И сирены отбоя
Воздушных тревог
Двух веков, -
ХХ-го и XXI-го, -
Сначала в СССР, -
В моем детстве военном
Второй Мировой
Войны
И сегодня, -
Под старость, -
В окруженном врагами
ИзрАиле.

Утончается слой
Воронения черного
Стали штыков
И сверкаю
Навстресчу я
Солнца лучам
Головой облысевшей,
И серебром
Висков моих
Поседевших.
 
И с беспокойством
Я гляжу вперед. -
Что ждет там по-реалу
Потомков, -
Моих внуков-правнУков
И внуков-прАвнуков
Моих ровесников,
Которые
Все то же пережили,
Что и я, -
На ЗемлЕ,
Колыбели жизни
Столь хрупкой
Homo Sapiens
В Космосе, -
На нашей гигантской
Международной
Космической станции
8-ми миллиардов
Космонавтов-землян. -

Вступит ли
В будущий XXII-ой век
Земля, -
Заселенной людьми,
Цветущей
ПланетоЙ ЛюдеЙ?



             9 октября 2025-го года.


Рецензии