Banzaiboom

Rusha was nog niet zo groot. Een brave meisje. Een paar keer per week gingen we na middag naar Hoogerheide voor de karate trainingen naar de meester meneer Meestra.
Waarom? Voor ;berhaupt discipline leren, zelfzekerheid en om fit te zijn.
Terug van de trainingen gingen we altijd langs de grote supermarktketen AH, die op een heuveltje zich plaatste.
Op een dag zagen we daar een “Banzajboom” te koop. Die bevalt me, maar kostte 25€ en ik durfde niet zoveel geld aan huisplant te besteden. In de zelfde winkel lagen toen ook de boormachines in aanbieding. Rusha zei:
 ; Papa, had ik geld, kocht ik het voor je.   
 ; We kunnen zo, mijne schat, afspreken, we stellen het voor dat ik schenk jouw geld, en je koopt hiervoor het cadeautje. Want verdienen zelf doe je nog niet. Waar? Akkoord?
Na enkele twijfel en overwegen viel onze keuze op de boormachine: handig en functioneel. Het boompje bleef in de winkel staan, terwijl ik zag hem voor mijne ogen in mijne dromen: hoe hij een tafel zou versieren, hoe ik hem water geef, hoe hij vreugde geeft.
    Er gingen jaren voorbij als een teleurgestelde zucht. Rusha is grotere meid geworden, ik woonde in andere verre stad. 
In een koude vroege ochtend, toen nog hemel donker blauw was, ging ik uit het raam kijken en zag een “Banzejboom” staan. Hij strekte zijn takjes met verspreide blaadjes alsof het waren handjes met vingertjes in een geluidloze krijt:
 ; Ik heb er zo koud!!! Ik heb er geen voetjes zodat mocht wegrennen! Helpen mij aub! Neem me toch iemand naar binnen!
Dat boompje staat nu bij mijne dochtertje Rusha en hij heeft warmte en liefde. En hij zwaait vriendelijk en dankbaar met zijn takjes-handjes:
Goeden morgen! Goeden morgen! Hoe gaat het? Hoe gaat het?

09.08.2018. Ari’s Stories Den Haag
;