Beverwijk

Beverwijk, Noord Holland

Dit gedicht gaat over de stad Beverwijk,
waar dicht bij elkaar wonen arm en rijk.

Beverwijk staat bekend om zijn Zwarte Markt of Bazaar,
die is niet langer zwart, maar wel apart en bizar.

Een liedje zegt dat Beverwijk is heel lelijk,
Misschien is het hier soms ook niet zo veilig.

“De architectuur hier is als de Berlijnse Muur”,
maar de huizen zijn er sowieso ongelofelijk duur.
Wat er ook gebeurt, ik betaal mijn huur
en ik gooi nu geen olie op het vuur.

Sterker nog, ik voel me hier goed,
omdat ik weet hoe het moet.

Mensen op straat drinken Heineken, Grolsch,
Ik hoor Duits, Engels en vaak dronken Pools.

Ik vind Beverwijk een handige plek,
Je moet constant opletten, anders breek je je nek.

Alles wat je nodig hebt, dichtbij,
dat maakt me gelukkig, en wel zo blij:
coffeeshops, crematorium, RKZ,
alles wat je zoekt, van A tot Z.

Natuurlijk heeft Beverwijk zijn voor- en nadelen,
en die wil ik hier graag delen.

De zee ligt op een steenworp afstand,
binnen tien minuten sta je op het strand
met vrienden of alleen, je gedachten vrij,
is dat niet prachtig, zo dichtbij?

Je loopt over het strand en vraagt je af waarom het stinkt?
Het is Tata Steel, zegt je instinct.

Deze stadsvormende macht laat zich gelden,
tegen de zee zie ik vreemde beelden.

Ik zie rookwolken langs de zee drijven.
Het is een rookgordijn van een bekend bedrijf.

Voor sommigen is Tata Steel een etterende puist.
Ze willen schande zo snel mogelijk stoppen, juist...

Anderen zijn erg trots op hun werk en hun taken.
Ze zijn erg blij met het feit dat ze staal maken.

Polarisatie van meningen is de norm van het leven
Om overtuigd te zijn voor altijd of voor even.

Zolang er geen bloed of tranen vloeien,
Kun je je met alles bemoeien.

De lokale bevolking is behoorlijk tolerant,
dat denk ik wel, want ik lees de  krant.
Omdat ik zelf een buitenlander ben,
ben ik aan dat soort dingen gewend.

Vliegtuigen vliegen, turbines zingen,
Iedereen kent zulke dingen.
Schiphol lokt me met zijn nabijheid,
En dat is geen onzin, maar de pure waarheid.

Maar ik hoef niet vaak naar Parijs en naar de Champs-lyses.
Ik moet vaker naar Heemskerk, Haarlem of naar Wijk aan Zee.

Ik had hier wat rijmpjes over cultuur en architectuur,
maar ik zou Beverwijk ook teruggeven aan de natuur.



Beverwijk, Noord Holland

Dit is Beverwijk, de stad van aller tijden.
Een stad van nu, van verleden en heden.
Je vindt hem leuk of misschien toch niet zo echt.
Je hebt het recht.

Mijn Beverwijk klinkt dag en nacht en dat is fijn,
;Het ochtendlicht vult zacht de lucht in mijn wijk.;
Gedreven mensen, jong en oud in stille rijm,
;Alles heeft een ritme – dat is Beverwijk.

Beroemd om zijn marktleven en dat is geen grap,;
Waar kazen en broden dansen tussen de kramen.
;Soms wordt het op drukke plekken flink wat krap,
;Overal vind je fruit, groenten en bramen.

Toch sluimert onder al dat leven ook wat pijn,;
De straten zuchten onder haast en druk verkeer.;
De charme is er, ja, maar soms wat klein,;
En rotzooi waait door de straten heen en weer.

De Markt vol kleur, maar ook vol van kabaal,;
Waar koopjes roepen en de stilte wordt verdreven.;
Een bonte stoet, vaak een chaotisch verhaal,
;Dat door de week nog lang blijft trillen in het leven.

En in de avond zwerven jongelui met vertoon,;
Brutaal gelach dat door de smalle straten scheurt.;
Wie dieper in het glas gekeken dan gewoon,;
Denkt dat de hele nacht niet wordt betreurd.

De lucht draagt rook van industrie, grijze last,;
Die over daken hangt en kelen zachtjes prikt.;
Mijn Beverwijk, een stad van pracht en contrast,;
Waar charme woekert, maar soms wat schrikt.

Luister naar Beverwijk en zijn verhaal,
;Waar de nabijheid van de zee je bijna kust.;
Beverwijk met eigen kracht en toekomsttaal,
;Blijft een wiel van het even, dat voel je onbewust.

Wie Beverwijk kent, voelt zich thuis,;
De straten dragen warmte door elk uur.;
Je hebt geen last van constante ruis,;
Want nergens klopt het leven met zo’n zachte vuur.