Святой Владимир
Вечерами дух-товарищ Ленин
в кепке и в пальтишке к изумленью
общему по городу гуляет
ничего уже не замышляя
гадкого. Листва не Петрограда
с ветерком гуляет до упаду;
транспорт, нам на благо развит,
поливает пешехода грязью.
Ленин смотрит влево и направо
замечая "чересчур, но браво!"
кулаки в карманах, взгляд лукавый
от орды раскосой, что веками...
Всюду школы, фабрики, заводы,
магазины– пролетели годы,
блещут озарённые витрины,
аппаратчик в "волге"– на смотрины.
Мыслит Ленин: "Воплощаясь, слово
без меня жиреет безголово...
Сверхидея красного провидца–
перешла и польскую границу!"
Между тем он на виду повсюду,
славим, тиражируем иудой
из рабов– не бар, не рыб– без меры,
без надежд, любви и некой веры.
Между тем Ильич, виляя гузом,
тупя взгляд под козырьком картуза,
поспешает во дворец– не Смольный
и не Зимний– современный больно.
Беспартийный некто, хата с краю,
ленинским путём не поспешая,
взглядом, полным польского цинизма,
провожаю призрак коммунизма.
перевод с польского Терджимана Кырымлы
Анджей Валигурский. Святой Владимир
© Copyright: Терджиман Кырымлы Третий, 2025
Свидетельство о публикации №125072707290
Свидетельство о публикации №125072707290
Рецензии
Święty Włodzimierz
Między żywych schodzi co jesieni
Dobry święty, towarzysz Lenin.
Wieczorami stąpa po asfalcie
W leninówce i w niemodnym palcie,
Chodzi, bracie po szarym świecie,
Wiatr mu liście pod nogi miecie,
Idą deszcze, żółkną ogrody,
Obryzgują go samochody.
Patrzy Lenin w lewo i w prawo,
Czasem mruczy sam do siebie: - Brawo!
Czasem okiem mongolskim błyska
I w kieszeni pięści zaciska.
Wielkomiejski ruch dokoła,
Tu fabryka, tam nowa szkoła,
Oświetlone sklepy przy drodze
I urzędnik w błyszczącej wołdze.
Myśli Lenin: - Wszystko przewidziałem,
Moje słowo stało się ciałem,
Nawet trochę za dobrze się stało -
Ciała dużo, a słowa zbyt mało...
Jak to mało? W kinach i witrynach
"Leninowi", "Z Leninem", "Lenina",
Jego portret maluje chałturnik
I kicz o nim nakręcają w wytwórni.
Ściąga Lenin leninówkę na oczy,
Ulicami jesiennymi kroczy,
Widzi pałac błyszczący i nowy
Ale nie wie czy to Smolny, czy Zimowy?
Idzie Lenin, w tył założył ręce,
Drepcze za nim moje stare serce,
Moje serce melancholijne
Gówno warte, bo bezpartyjne.
Andrzej Waligórski
Терджиман Кырымлы Третий 27.07.2025 23:03 • Заявить о нарушении
Między żywych schodzi co jesieni
Dobry święty, towarzysz Lenin.
Wieczorami stąpa po asfalcie
W leninówce i w niemodnym palcie,
Chodzi, bracie po szarym świecie,
Wiatr mu liście pod nogi miecie,
Idą deszcze, żółkną ogrody,
Obryzgują go samochody.
Patrzy Lenin w lewo i w prawo,
Czasem mruczy sam do siebie: - Brawo!
Czasem okiem mongolskim błyska
I w kieszeni pięści zaciska.
Wielkomiejski ruch dokoła,
Tu fabryka, tam nowa szkoła,
Oświetlone sklepy przy drodze
I urzędnik w błyszczącej wołdze.
Myśli Lenin: - Wszystko przewidziałem,
Moje słowo stało się ciałem,
Nawet trochę za dobrze się stało -
Ciała dużo, a słowa zbyt mało...
Jak to mało? W kinach i witrynach
"Leninowi", "Z Leninem", "Lenina",
Jego portret maluje chałturnik
I kicz o nim nakręcają w wytwórni.
Ściąga Lenin leninówkę na oczy,
Ulicami jesiennymi kroczy,
Widzi pałac błyszczący i nowy
Ale nie wie czy to Smolny, czy Zimowy?
Idzie Lenin, w tył założył ręce,
Drepcze za nim moje stare serce,
Moje serce melancholijne
Gówno warte, bo bezpartyjne.
Andrzej Waligórski
Терджиман Кырымлы Третий 27.07.2025 23:03 • Заявить о нарушении