як толькі трымаецца цэлае цела
на гэткіх костках?
ты спіш вельмі моцна -
вельмі ўмела.
ты церпіш нават тых мурах
што па табе поўзаюць.
хіба ня козытна?
твой твар ціхамірны
бы ў наймякчэйшай пярыне
патанае памалу.
ты як за шырмай.
ты нібыта плывеш на каналу,
ня рухаючысь.
хіба ня вусьцішна?
на скуры тваёй праступаюць
кропелькі падзі.
ледзьве вецер гуляе
па вачэй тваіх гладзі.
мо марна?
мо ніколі ўжо
не міргнеш.
***
© Copyright: Зося Каплан, 2025
Свидетельство о публикации №125062906128
Свидетельство о публикации №125062906128
Рецензии