Смерць бусла

Над полем зялёным, дзе вецер спяваў,
Ляцеў белы бусел высока.
У небе блакітным, дзе досвітак ззяў,
Ляцеў белы бусел далёка.

А стрэліў там хтосьці ў шэрай цішы,
І падае бусел дадолу.
Навошта ты стрэліў, паганы мужык?
Ня вернецца бусел да дому!

Во падае беднае цела ў траву,
Хрыпіць, цяжка дыхае бусел.
Чырвоная кроў залівае зямлю.
Памёр, мо астатні той бусел.

І цёмны вятрыска, што сёння спяваў,
Шапоча ў сухім наваколлі:
«Навошта, паскуднік, бусла забіваў?
Наклікаў да смерці праклёны!»


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →